يازدهمين ويژگى اين مؤمنان راستين آن است كه توجه خاصى به تربيت فرزند و خانواده خويش دارند و براى خود در برابر آنها مسئوليت فوق العاده اى قائلند « آنها پيوسته از درگاه خدا مىخواهند و مىگويند پروردگارا از همسران و فرزندان ما كسانى قرار ده كه مايه روشنى چشم ما گردد » ! ( * ( وَالَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنا هَبْ لَنا مِنْ أَزْواجِنا وَذُرِّيَّاتِنا قُرَّةَ أَعْيُنٍ ) * ) . بديهى است منظور اين نيست كه تنها در گوشه اى بنشينند و دعا كنند ، بلكه دعا دليل شوق و عشق درونيشان بر اين امر است ، و رمز تلاش و كوشش . مسلما چنين افرادى آنچه در توان دارند در تربيت فرزندان و همسران و آشنايى آنها به اصول و فروع اسلام و راههاى حق و عدالت ، فروگذار نمىكنند و در آنجا كه دستشان نمىرسد دست به دامن لطف پروردگار مىزنند و دعا مىكنند اصولا هر دعاى صحيحى بايد اين گونه باشد ، به مقدار توانايى تلاش كردن و خارج از مرز توانايى دعا نمودن . « قرة عين » معادل نور چشم است كه در فارسى مىگوئيم ، كنايه از كسى كه مايه سرور و خوشحالى است اين تعبير در اصل از كلمه قر ( بر وزن حر ) گرفته شده كه به معنى سردى و خنكى است ، و از آنجا كه معروف است ( و بسيارى از مفسران به آن تصريح كرده‌اند ) اشگ شوق همواره خنك ، و اشكهاى غم و اندوه داغ و سوزان است ، لذا قرة عين به معنى چيزى است كه مايه خنك شدن چشم انسان مىشود ، يعنى اشك شوق از ديدگان او فرو مىريزد ، و اين كنايه زيبايى است از سرور و شادمانى ( 1 ) .

--> ( 1 ) شاهد اين سخن شعرى است كه قرطبى در تفسيرش از يكى از شعراى عرب نقل كرده است : فكم سخنت بالامس عين قريرة و قرت عيون دمعها اليوم ساكب : « ديروز چشمان خنكى داغ و سوزان شد ولى امروز چشمهايى خنك شد كه اشكش ريزان است » !